पूर्वको क्षितिजमा उज्यालोको पहिलो रेखा कोरिन थालेको बिहान थियो। आकाशमा सुनौलो रङ बिस्तारै फैलिँदै थियो। हावाले माटोको मधुर सुगन्ध बोकेर आइरहेको थियो। मैले यात्राको पहिलो पाइला टेकेँ। गन्तव्यभन्दा यात्रालाई विश्वास गर्दै। किनकि यात्रा एउटा स्थानमा पुग्नु होइन। यो आत्माले आफैँलाई चिन्ने पवित्र अवसर पनि हो। हरेक बाटोले एउटा कथा Read more
आजको सन्ध्या विशेष सन्ध्या । धेरै दिनपछि घर फर्केको थिएँ । लगत्तै पुरानो गोरेटो हुँदै उकालो चढेँ । हावाको सुम्सुम्याई संगै म करीब २५ वर्षअगाडि छोडिएको त्यो थलोमा पुगेँ, जहाँ मेरो बाल्यकाल बसोबास गर्थ्यो, जहाँ मेरो पहिलो मुस्कान र रोदनको अवतरण थियो । डाँडाको काखमा थिचिएको त्यो गाउँ अब केवल स्मृतिको Read more
बित्थैमा साँढे चार घण्टा एकै ठाउँमा बिताएर बस्नुजस्तो गाह्रो पनि केही होइन । अझ चकमन्न, रातको बढ्दै गइरहेको अँध्यारोको एकान्त र चिसोपन, छिनछिनमा उङ्ने आँखा । घरीघरी बजिरहने रात्रीबसको हर्न र बिस्तारै चहलपहल हराउँदै गइरहेको रात्रीकालीन होटलहरु । सडकछेउमा उभिएर साथीहरु पर्खिरहनुपर्ने योभन्दा उदेकलाग्दो क्षण अरु क्यै छ ? Read more
जीवन एकैनासले चल्दैन । एकैनासले चल्योभने त्यति मज्जा पनि आउँदैन । म ०७३ जेठ १ गते अचानक बिरामी भएँ, पक्षघात तथा मस्तिष्कघात भएछ । जीवनयात्रामा अलिकति ठेस लाग्यो, यथोचित उपचार तथा यहाँहरु सबैको उत्साहले आज मानसिक रुपमा त पूरा निको भयो । शारिरिक रुपमा पनि कमजोर छु भन्ने Read more
“बुहारीलाई तपाईहरू के भन्नु हुन्छ ?” “बुहारी, दुलही, दुलही नानी ।” साथीहरूको विभिन्न जवाफ आयो । “त्यही भएर त तपाईहरूको बुहारीलाई हेला गर्नुहुन्छ । हाम्रो जातमा त बुहारीलाई छोरीभन्दा पनि ठुलो मानिन्छ । थाहा छ किन ? हामी बुहारीलाई नानी भन्छौं । नानीको अर्थ थाहा छ तपाईहरूलाई ?” “सानो मान्छे, Read more
बहिनी ताराले फोनमा लामै कुरा गरिन् र अन्त्यमा भनिन्, “पर्सि बिहीवार एघार बजे भेट्ने निधो भएको छ । सबै कुरा गर्ने हजुरले नै हो, समयमै आउनुहोला ।” म अक्कनबक्क भएँ । मेरो बसाई तिलोत्तमा– ८, दिपनगरमा थियो । बहिनीहरू बुटवल बस्ने हुँदा जान आउन त्यत्ति टाढा त Read more
बि.सं. २०३९ सालतिरको एउटा घटना मेरो मनमस्तिष्कमा खुब तरंगित भएर आउँछ । एस.एल.सी. परीक्षा चलिरहेको थियो । म त्यसबेला श्री सत्यनारायण माध्यमिक विद्यालय, बिराटनगरमा कक्षा ६ मा पढ्थें । परीक्षा चलिरहेको भएपनि हामी केही विद्यार्थीहरु विद्यालयको पछाडितिरको चौरमा खेलिरहेका थियौं । अकस्मात् होहल्ला सुन्यौं हामीले अनि दगुर्दै अगाडि आयौं । Read more
बुधबार असोज २१, २०६५ अर्थात् अक्टोवर ८, २००८ को शुभ विहानी । सिक्किम राज्यको राजधानी गान्तोकको महात्मा गान्धी (एम.जी.) मार्ग स्थित ग्रीन होटलको रुम नं. ८ मा सुस्तरी लजाउँदै आइपुग्यो सुन्दर विहानी । मानौँ नवविवाहित दुलहीजस्तै । जति घुम्टो खुल्दै गयो, त्यति नै मुस्कुराउँदै आयो विहानी । सुन्दरताको Read more
साठी वसन्त पार गरिसकेपछि बालवयका कुरा सम्झिँदा पनि सपनाजस्तै लाग्दो रहेछ । कैयौँ घटनाहरू स्मृतिबाट बिस्तारै बिलाउँदै गए । सम्झिएका घटनाहरू पनि सपनाजस्तै भए । केही घटनाहरू श्यामश्वेत चलचित्रजस्तै अहिले पनि आँखा अगाडि घुमिरहन्छन् । तिनै सम्झनामा रहेका छायाँचित्रहरूलाई यहाँ शब्दचित्रमा उतार्ने प्रयास गरेको छु । यी सम्झनाहरू Read more
उहिल्यै भगवानका पालामा नेपालमा कस्ता कस्ता नेताहरु थिए त्यो कुरा अहिले आएर गौण भएपनि यतिबेला उहिल्यैको झलक देखाउने गरी आफ ूलाई भगवानकै रूपमा एैतिहासिक र आदर्शवादी नेता ठान्नेहरुको लर्को लागेको देखिन्छ । जनताका अगाडि आफूलाई कति न बरदानै पाएर आएझैँ गरी नेतागिरी गर्ने दही च्यूरे स्वभावका बज्रस्वाँठहरु कञ्चनरुपका मतदाताहरुका सामु Read more
