उहिले उनीहरू
गाउँमा आउँथे
रगत सुकेर रोगाएको अनुहार
भित्र गाडिएका
अनौठोसँग चम्किने आँखा लिएर ।
भोक र रोगले पहेंलिएका उनीहरू
राता मान्छेका कुरा गर्थे
राता किताब पल्टाउँथे
र पढाउन सुरु गर्थे ।
उबेला राता किताबभित्र
मार्क्स, एङगेल्स, माओ र होचिमिन्हहरू थिए ।
अहिले उनीहरू
शहरमा देखिन्छन्
रातो कपाल
फुलेको शरीर
रगत भरिएका राता गालाहरू
चमकविहिन
लठ्ठिएका मादक आँखा
बिल्कुल बदलिएका
उनीहरू जस्ता नलाग्ने उनीहरू ।
अहिले पनि बेला बेला
किताबहरू पल्टाउँछन् उनीहरू
रातो गाता भएका किताबहरू
अहिले किताबभित्र
राम छन्, कृष्ण छन्
क्राइष्ट र मुहम्बदहरू छन् ।
उनीहरू बदलिएका छैनन्
उनीहरू त उनीहरू नै हुन
बदलिएको समय मात्र हो ।
उनीहरू त
पढाइरहेकै छन्
राता किताब ।।
(अरूण, भोजपुर)
